Emoties




Emoties

Het is een week van emoties die alle kanten op gingen. Aan de ene kant mijn verjaardag gevierd. Voor de tweede keer op rij hier in plaats van in Nederland. 
Daarnaast ging het met de baby hier langzaam beter. Hij bleek geen Covid te hebben maar een bacteriële longontsteking. Uiteindelijk mocht hij vandaag naar huis. Piepklein is hij maar hij was super alert en zag er weer gezond uit. 
Zijn neefje van ongeveer dezelfde leeftijd ligt nog wel in het ziekenhuis. Niet hier in de stad maar in het binnenland. Hij gaat ook langzaam vooruit.
De derde baby uit dezelfde familie ( achterneefje) van ook nog geen maand oud had hersenvliesontsteking. Voor hem werd een intensive care gezocht. Suzana heeft zoveel mogelijk contacten die wij bij de verschillende instanties hebben opgebouwd ingeschakeld om te helpen. Vrijdagochtend was er uiteindelijk, na drie dagen speuren, een plek gevonden. Helaas was het echt net te laat. De baby was vrijdagochtend vroeg overleden. Dat geeft echt een verschrikkelijk gevoel. Je zou willen dat je meer gedaan zou hebben maar als je goed nadenkt was er weinig wat we meer hadden kunnen doen. Er waren zoveel mensen mee bezig dat we zeker weten dat als er een plaats was, hij ook gevonden zou zijn. Het is een van de realiteiten van de staat van de gezondheidszorg hier. Er zijn al jaren tekorten aan plaatsen op de IC’s en op zo’n moment komt dat weer even hard binnen.

We moeten ook onthouden dat we 7 patiënten in zeer kritieke toestand hier in de stad bij hebben mogen staan. Die 7 zijn allemaal weer gezond naar huis. Hun herstel gaat in de meeste gevallen ook sneller dan verwacht. De ziekenhuizen en overheidsinstanties vertrouwen ons werk ook enorm en laten Suzana veel van de communicatie doen. Verschillende patiënten mochten eerder naar huis omdat ze door ons begeleid werden. 
Dat is heel bijzonder omdat de overheidsinstanties en zendingsorganisatie normaal gesproken geen goede relaties hebben.

Verder hebben we weer voedselpakketten uitgedeeld. Bij het uitdelen hoor je dan weer veel verhalen.
De eerste maand deelden we bij een jongen die hand en span diensten deed voor de drugsbende een voedsel pakket uit. Wij baden toen voor ander( regulier ) werk voor hem. De volgende maand had hij een reguliere baan. Hij is net weer even werkeloos maar ondertussen wil hij weer terug naar de kerk. Hij was ooit de eerste persoon die tot geloof kwam bij onze ministry partner pastor Clodo Aldo. We hebben vandaag met hem gebeden en hem meteen uitgedaagd om een van de andere pakketten af te leveren bij iemand uit de straat met de opdracht om met die persoon te bidden. 
Dit soort jongens zijn moedig genoeg om van alles te doen voor de drugsbende, dus zo’n uitdaging bij hem neerleggen moet ook kunnen.

Verder herinneren jullie misschien het verhaal van het gezin met 10 kinderen waarbij de moeder een week na de geboorte van de tiende overleed aan Covid. De vader heeft er alles aan gedaan om voor de kinderen te blijven zorgen. Werken en tien kinderen verzorgen voor een vader is letterlijk een onmogelijke opgave. 
Een van de gezinnen uit de kerk van pastor Clodo Aldo heeft nu 6 van de kinderen geadopteerd. Ze waren al bekenden van het gezin. Stel je voor ineens 6 kinderen erbij wat een enorme uitdaging. Tegelijkertijd wat prachtig dat het zo opgelost is. De kinderen blijven natuurlijk gewoon contact houden met hun vader.
Het is een verdrietig verhaal maar ook weer mooi. Een van de pakketten ging natuurlijk naar hun toe want het is nogal een extra druk op het budget natuurlijk.

Naast de pakketten hebben we ook gebruikte kleding gekregen van een christelijke motorclub. Hiermee helpen we deze gezinnen ook als ze kleding nodig hebben.

Nou goed, wat ik zeg, een week van emoties die alle kanten opgaan.
De komende week mogen we weer naar de indianen. We gaan in het noorden van de staat aan de gang met een nieuwe bijbelschool. Deze keer zijn er leerlingen  uit minstens 4 verschillende indianenstammen tegelijk. Een van de stammen staat bekend als zeer moeilijk bereikbaar met het evangelie. Het is een enorme eer om nu een aantal van hen te mogen ontvangen op deze bijbelschool. Wij geloven echt dat deze leerlingen de pioniers zullen zijn om het evangelie daar te brengen. 

Het werk met de indianen bijbelscholen breidt zich steeds verder uit. Wij krijgen steeds meer berichten met interesse uit andere regio’s. 
Hiermee groeit bij ons ook nood voor meer werkers. We zijn daar al een tijdje voor aan het bidden maar willen jullie ook vragen om daarvoor mee te bidden. Onze tijd en energie is gelimiteerd. Meer dan twee bijbelscholen tegelijkertijd is voor ons alleen een onmogelijke opgaven. Alleen dit jaar al beginnen we er twee dus elke andere wordt al lastig. Maar goed als God ons daar naartoe leidt geloven wij ook dat hij voor de mankracht zorgt.

Er is nog veel meer te vertellen maar hopelijk mogen we dat volgende maand in Nederland zelf doen. Of dat gaat lukken is nog even afwachten. Suzana heeft geen Nederlands paspoort en dat betekent dat ze niet naar Nederland mag reizen op dit moment. We hopen dat er snel een mogelijkheid komt om als gezin toch te mogen reizen.

Start Shopping

Giften kunnen worden overgemaakt op onderstaand rekeningnummer. 
Bankrekeningnummer: NL09 INGB 0009 0609 19
Ten name van: Parousia Gouda Zending te Gouda. 
Belangrijk is het om bij het kopje omschrijving Project Brazilië te benoemen. Als het voor de voedsel pakketten is onder vermelding van Voedselpakketten.

Facebook

Twitter

Link

Website

Copyright © 2021 jacob lima zutphen, All rights reserved.

Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp

Powered by WPeMatico