De Prisontour




View this email in your browser

 

Waar te beginnen……

De Prisontour met Rivelino Rigters was een fantastisch project maar met veel strijd eromheen. 

Het begon eigenlijk al jaren geleden.
Ik was net terug van een tour met Jeugd met een Opdracht toen Rivelino ineens belde of ik niet met hem mee wilde naar een kerstuitzending van X Noiz radio. De uitzending zou vanuit een jeugdgevangenis zijn. Het was wat kort dag, maar ik ben er toch naartoe gegaan om een kijkje te nemen. Er waren verschillende christelijke en niet christelijke bands en het was een feest. 

Daar zag ik de passie die Rivelino had voor gevangen jongeren. Ik wist wel dat Rivelino ooit vast had gezeten maar kende nog niet het hele verhaal. Ik heb er nooit naar gevraagd eigenlijk.

Fastforward naar Rivelino zijn eerste prisontour naar Suriname. Zijn boek met zijn verhaal is uit en ondertussen bestaat een groot deel van zijn werk uit het coachen van jongeren in en buiten de gevangenis. Ik zie alle verhalen langskomen en reageer onder een post dat hij dat maar eens in Brazilië moet komen doen. Hij reageert met iets als ‘wie wee’t. Het duurt een aantal maanden en ik krijg een pm van hem om het er eens over te hebben. Voordat we er erg in hebben,  hebben we al data’s geplanned.

 

Vanaf dat moment beginnen we hier in Brazilië een klein team op te zetten met voorganger en rapper Aldo en met rapper en fulltime zendeling Zanette. Zanette heeft ook een behoorlijk verhaal achter zich en heeft gevangeniservaring zullen we maar zeggen. Aldo groeide op in een van de meest beruchte wijken in Cuiaba. Zijn kerk is ook in deze wijk.

Uiteindelijk hebben we een progamma met drie gevangenissen en een aantal afkickklinieken.

 

De Witte beer.

De eerste stop is Porto Velho. Een grote stad in het Amazone gebied. Een stad 1500km bij Cuiaba vandaan. Als je op de kaart kijkt, lijkt het niet zo ver maar Brazilië is altijd veel groter dan je denkt. Vanwege de tijd en vanwege het budget is de enige manier om daar naartoe te reizen, met de auto. Een Busreis kost teveel tijd en vliegen is te duur. Rivelino is meteen naar Porto Velho gevlogen om tijd te besparen.

Het was de bedoeling dat ik samen met Aldo zou rijden met zijn auto. Helaas ging dat op het laatste moment niet door. Zijn werkgever had zijn aanvraag voor vakantiedagen al een tijd geleden goedgekeurd, maar op het laatste moment toch weer ingetrokken. Dus dat betekende in m’n eentje heenreizen. Onze auto had nogal wat reparaties nodig na ons bezoek aan een indianendorp begin april. Vooral nieuwe banden, de remschijven en blokken en verschillende onderdelen van de wielophanging voor waren compleet versleten. Met een behoorlijke portie geloof dat God zou voorzien zijn we aan de reparaties begonnen. Gelukkig zijn van de 500 euro aan kosten zo’n 400 binnen gekomen. De laatste 100 komt vast ook nog wel.

De heenreis  was lang (twee dagen met een tussenstop) maar als verassing bleek men in Porto Velho een hotel voor ons geregeld te hebben. Twee bedden en een matras op de grond maar wel comfortabel. 

Op maandag na een kort nachtje en een rustige ochtend vertrokken we na de lunch naar de eerste gevangenis.

De Witte Beer zoals de gevangenis genoemd wordt, is een van de beruchtste gevangenissen in Brazilië. Overvolle cellen slecht onderhoud en een enorm gespannen sfeer. Je zou denken dat wij de zenuwachtigste mensen zouden zijn, maar om eerlijk te zijn viel mij vooral op dat de bewakers erg gespannen waren. 

Wat toen nog niet helemaal duidelijk was, was dat de bewakers aan het staken waren. Er werd enorm moeilijk gedaan over of wij wel of geen toestemming hadden. We hadden de officiële documenten letterlijk in onze handen en de verantwoordelijke aan de telefoon, maar zelfs dat mocht niet baten. We konden er niet in op maandag. We zijn maar doorgereden naar de afkickkliniek even verderop. Om je een idee te geven het is een weg waar direct achterelkaar 7 gevangenissen staan en nog een nieuwe die in gebruik genomen gaat worden. Net daarna een afkickkliniek van een lokale kerk. Hier in Brazilië zijn vrijwel alle afkickklinieken door kerken of spiritisten opgezet. Er is vaak geen cent vanuit de overheid die deze instellingen helpt. 

Bij de afkickkliniek zijn er na de presentatie zo’n 20 tot 30 mensen naar voren gekomen. Nazorg zit wel goed met de mensen van de kerk daar.

Wij zijn niet van het opgeven dus dinsdagmorgen vroeg weer terug naar de gevangenis. Deze keer was er een andere hoofd bewaking en die werkte wat meer mee. Er werd nog wel wat gezeurd over de papieren maar dat  is meestal zo bij gevangenissen.

Eenmaal binnen gingen we naar de luchtplaats. Een grote betonnen bak in de grond met maar een smal trapje als ingang. Een van de gevangenen kwam ons tegemoet om wat spullen te helpen dragen maar de bewaker trok meteen zijn shotgun en begon te schreeuwen. Zo nerveus heb ik ze nog niet eerder gezien.

Maargoed, wij naar beneden en dan is het het hek op slot doen en sta je daar dus ineens tussen een stuk of zestig gevangenen in een gevangenis die als gewelddadig bekend staat. Op dat moment denk je daar niet zo over na maar achteraf natuurlijk wel.

Geen bewaker die meegaat en gek genoeg ook geen bewaker die mee kijkt. Het aangewezen hoekje was duidelijk de toilet hoek om het netjes te zeggen. Een echt toilet is er niet voor de gevangenen tijdens het 2 uur durende moment buiten. Niet echt een frisse plek voor een presentatie maar het is niet anders. Dan blijken de kabels van het geluidssetje ook incompleet dus dat wordt hard praten. Van de 60 gevangenen blijven er een stuk of 30 a 40 staan om Rivelino te horen zingen en om zijn verhaal aan te horen. Ik vertaal hem ondertussen. Na Rivelino neemt Zanette het over. Hij doet uiteindelijk de uitnodiging en kan als geen ander de gevangenen vanuit hun situatie benaderen. Zanette heeft zelf meerdere keren gezeten voor nogal heftige vergrijpen. Uiteindelijk geven de meeste van de gevangenen aan een relatie met Jezus te willen beginnen. Tuurlijk weet je niet altijd of iedereen dat helemaal oprecht doet, maar meerder mannen hebben hun naam ook opgegeven voor een vervolg progamma waar Pastor Ze daarmee aan de gang gaat. Hij was ons lokale contact.

Helaas durfden de bewakers het niet aan om ons nog meer presentaties te laten doen dus na iedere gevangenen een hug of hand te geven zijn we weer vertrokken.

 Na de lunch was het meteen vertrekken naar Cuiaba. Aangezien we eerder vertrokken dan verwacht kon de terugreis ook in twee etappes. Wel zo handig met één chauffeur.

 

Cuiaba.

Op de terugweg op de tweede dag waren we even gestopt voor de lunch. Toen we weg wilde hadden we ineens een motorstoring. Dat net voor een heuvelachtig gebied met veel klimmen. De auto wilde niet boven een bepaald toerental gaan en de kracht was ook gehalveerd. Geen monteur te vinden als je ze nodig hebt, dus eerst maar even af laten koelen nog eens proberen. De melding bleef maar de motor werd niet meer gelimiteerd. Bij de volgende tankbeurt ging het motormelding lampje ook uit en is sinds dien niet meer aangeweest. In Cuiaba hadden we minder geluk met de gevangenissen. Ze waren afgezegd. Tot op het laatste moment zijn mensen er mee bezig geweest om toestemming te krijgen maar inmiddels was duidelijk dat er gestaakt werd en dat we daarom dus niet naar binnen konden. Later zou ook Rodonopolis de volgende stad afzeggen. We zijn wel naar een afkickkliniek geweest waar ook weer meerdere mannen naar voren kwamen. S’avonds zijn we naar een voetbal project van Clodoaldo geweest. Met het voetbal project probeert hij kinderen uit de wijk uit de problemen te houden en als het even kan in de kerk te krijgen. In de wijk is druggebruik en handel normaal. Een van de twee grote drugbendes uit Sao Paulo en Rio hebben hier de macht. Op deze plek is het altijd moeilijk om mensen naar voren te krijgen bij een uitnodiging maar Clodoaldo heeft mij verteld dat er verschillende jongeren zijn die hem naderhand hebben opgezocht om te praten. 

Op vrijdag zijn we naar Rodonopolis geweest om daar naar een paar projecten met ex gevangenen en ex verslaafden te gaan. Het is eigenlijk een netwerk van verschillende projecten die samen mensen weer terug in de samenleving proberen te krijgen. Een mooi bezoek en ook hier weer verschillende mensen die op de uitnodiging om Jezus te volgen ingingen. 

We zijn met de leidinggevende van dit project ook in gesprek over wellicht een nieuw zeer interessant project maar daar later meer over.

 

Waarom?

Maar goed waarom buurtkinderen, indianen, gevangenen en verslaafden? Uiteindelijk komt het allemaal op het zelfde neer. Helaas zijn dit groepen waar veel kerken geen aandacht voor hebben. Buurtkinderen nog wel eens maar in risico wijken veel minder. Indianen hebben vooral door media en slecht onderwijs over geschiedenis en cultuur een niet populaire plek in de samenleving. Ook in de kerken niet. Gevangenen en drugverslaafden worden als hopeloos en uitschot gezien. Werken met deze groepen levert geen status of geld op voor de kerken dus doen ze er niets mee. Sterker nog de voorgangers die wel met deze groepen werken worden vaak of genegeerd of tegengewerkt door de overheden en andere kerken. Gelukkig zijn er een aantal mensen die de gave van eigenwijsheid hebben en tegen de stroom in toch met deze groepen aan de gang willen gaan.

De komende tijd.

De komende tijd gaan we ons focussen op de bijbelschool die we gaan starten in het Indianen dorp de nieuwe hoop. De eerste week van augustus gaat het daar beginnen. Als familie gaan wij pas in oktober. Suzana gaat wel al in augustus om het startschot te geven. Een van de problemen waar we tegenaan lopen is dat onze auto heel wat schade heeft opgelopen bij de vorige reis. Die schade is nog niet helemaal opgelost. We hopen voor oktober dat wel te kunnen oplossen. Eigenlijk is noodzaak aan het worden uit te kijken naar een 4×4 maar daar moeten we eerst de financiën voor uitvogelen. 

Hoe dan ook het werk bij de indianen groeit. Er zijn zelfs ideeën om de school in twee verschillende dorpen tegelijk te laten lopen in de toekomst. Er zijn meestal twee leeraren. Eentje gaat dan de halve week naar een dorp en de andere naar het andere dorp en dan halverwege switchen ze van dorp. 

 

Gebedspunten:

 

Bid voor alle gevangenen en ex-gevangenen die de heer aangenomen hebben. 

Bid ook voor de zendelingen en voorgangers die ze blijven begeleiden.

 

Bid voor alle voorbereidingen voor de nieuwe bijbelschool. 

 

Gods zegen Jacco en Suzana Lima Zutphen

Wilt u ons werk zoals de Prisontour en de Haliti Bijbelschool ondersteunen??
Giften kunnen worden overgemaakt op onderstaand rekeningnummer. LET OP! Dit is een nieuw rekeningnummer!
Bankrekeningnummer: NL09 INGB 0009 0609 19
Ten name van: Parousia Gouda Zending te Gouda. 
Belangrijk is het om bij het kopje omschrijving Project Brazilië te benoemen.

Copyright © 2019 jacob lima zutphen, All rights reserved.

Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by Mailchimp

Powered by WPeMatico