Nieuwsbrief januari


View this email in your browser

Nieuwsbrief januari 2018

 

Ja ik weet het,  het is even stil  geweest bij ons vandaan. Niet dat we stil hebben gezeten. In tegendeel zelfs. Het is de afgelopen tijd enorm druk geweest. Voor een deel met minder prettige dingen zoals een paar flinke stormen waardoor we hier op het terrein nogal wat schade te verwerken hadden (en hebben). Aan de andere kant zijn we ook druk bezig geweest met een reis naar het indianendorp en een nieuw project dat daar uit voortgekomen is. Verder is Suzana op dit moment bezig met het actualiseren van de opleiding van de bijbelschool. Nou ja een hoop dingen dus.

 

Storm

Eind oktober zijn er een aantal stormen geweest hier die behoorlijk hebben huisgehouden. Voor ons was de heftigste op 28 oktober. We hadden kinderdag gevierd met de kinderen van het ‚Äė180 project‚Äô. s‚Äô Middags waren we aan het opruimen samen met Zion en Elijah. Nou ja Zion en Elijah waren aan het springen op de trampoline toen er ineens een bliksem insloeg 100 meter vanaf ons terrein. We zijn toen naar de bijbelschool gerend, ook omdat het begon te hozen. Vervolgens bleek de sleutel nog thuis te liggen. Wat volgde was 30 tot 40 minuten van heftige wind en regen. Sommige mensen uit de buurt zeggen een tornado te hebben gezien. Wij hebben niets gezien, want het zicht op dat moment was misschien op zijn hoogst 10 meter. De meeste kinderen uit de buurt hebben nog weken last gehad van angst bij elk druppeltje regen of een beetje meer wind dan normaal. Eerlijk gezegd merken we het nog bij de jongens.
Het gevolg voor ons op het terrein was meer dan 30 bomen omgewaaide bomen. Eén daarvan op ons dak en één op de auto. Ook op twee andere gebouwen hier hadden wij kleinere bomen liggen. Verder nog schade door een boom aan een van de muren, en schade aan het hekwerk om ons huis. Dat op zich was al een aardige klap maar wat eigenlijk het hardste aankwam was de mooie rode glijbaan die we net in juni hadden geplaatst. Die lag nu onder een hele flinke boom. Die glijbaan hebben we met allerlei acties bij elkaar gespaard. Wij hebben hier de enige speeltuin uit de buurt. Zelfs de publieke scholen hier in de buurt hebben geen speeltuin. Suzana stond er na de storm met tranen in haar ogen naast. 
Gelukkig hebben we met een snelle actie van onze thuisgemeente Parousia al een mooi bedrag binnen om de schade te verhelpen. Een aantal dingen zijn lastig nu ook vanwege de regentijd. Metselwerk is vooral een probleem. De bomen zijn inmiddels omgezaagd. In plaats van een kettingzaag te huren bleek het goedkoper er eentje te kopen. 
De glijbaan staat inmiddels bij de metaalbewerker en is waarschijnlijk al klaar (moet hem nog even bellen). Mooi is wel dat de metaalbewerker ook een gebruikte schommel in een redelijk staat heeft gevonden voor ons. Hij gaat die opknappen en dan mogen wij hem voor een heel mooi bedrag overnemen. De speeltuin komt dus nog mooier terug.

 

Onze auto

Onze auto die we gekocht ondertussen al weer 3 jaar geleden gekocht hebben heeft de afgelopen tijd wat problemen gehad. Waarschijnlijk heeft het noodweer hier ook mee te maken gehad. Er zijn ondertussen al meerdere onderdelen vervangen maar het probleem bleef steeds terug komen. Tegenwoordig zitten autos vol met sensoren maar zelf met al die electronica kon er geen duidelijke oorzaak gevonden worden. Het probleem moest uiteindelijk wel in het electie systeem zitten. Maar dat kan in een auto met zoveel electronica dus moeilijk te vinden zijn. Uiteindelijk hebben we onze auto nu net weer terug en hopen dat het nu opgelost is. 
Dit alles heeft alles bij elkaar nu al 5 weken geduurd waarvan hij dus meer als de helft van de tijd heeft stil gestaan. Uiteindelijk stond hij bij de distributeur van fiat in deze staat. Daar hebben ze uiteindelijk na de eerste reparaties het verdere werk gedaan zonder daar ook maar iets voor te rekenen. Even om je een idee te geven dat is minstens 10 dagen puzzelen met meerdere mensen en niks rekenen. We hebben het laatste weekend zelf een behoorlijk rijk uitgeruste leen auto mee gekregen. Dat is iets heel ongebruikelijks hier. De auto was het test drive model voor een van hun nieuwste modellen. Natuurlijk blijft auto problemen nooit prettig maar we mogen ook hierin Gods zegen zien.
Nu van de week nog wat onderdelen zoals schokdempers vervangen en dan is hij weer helemaal klaar om in maart naar het indianen dorp te gaan.

Indianen
Begin november zijn we met een team van de bijbelschool weer naar de jaarlijkse conferentie bij de indianen vertrokken. Net zoals voorgaande keren waren wij verantwoordelijk voor het kinderwerk. De conferentie was op zich al goed, maar tijdens de conferentie is er ook een nieuw idee ontstaan.

Suzana’s ouders zijn meer dan 40 jaar geleden begonnen met het zendingswerk bij deze indianen. Suzana heeft er zelf 13 jaar gewoond. Nadat ze wegens omstandigheden moesten vertrekken heeft een Nederlandse zendeling het werk daar overgenomen. Guus Bringsken heeft, tot een aantal jaar geleden, al het werk daar gecoördineerd. Na zijn overlijden 2 jaar geleden is nu uiteindelijk de verantwoording bij een van zijn zoons Edgar Bringsken terecht gekomen. Een aantal jaar voordat Guus overleed, was Suzana in het indianendorp en heeft hij haar verteld dat hij een bijbelschool voor deze indianen wilde beginnen. Het is er nooit van gekomen, maar al bijpratend met Edgar kwam het idee weer naar boven.
Lang verhaal kort: Tussen kerst en oud en nieuw zijn Edgar en zijn vrouw hier op bezoek gekomen ( 900km rijden) om de idee√ęn concreet te maken. Suzana en haar moeder hadden van tevoren al informatie bij elkaar gehaald van andere organisaties die soortgelijke cursussen hebben.
In een paar dagen hebben we een heel lesprogramma opgezet en een tijdslijn. We beginnen in maart met de cursus. Elke maand is er dan een week les. Sommige maanden komen de docenten bij ons vandaan en andere weken bij min of meer lokale kerken daar. Ik zeg min of meer, want het blijft op zijn minst gelijk aan van Rotterdam naar Groningen rijden. En dat dan nog een een groot deel onverhard. Het lesprogamma is volledig aangepast aan de situatie van deze indianen. De meesten hebben niets meer dan ongeveer basisschool opleiding en daar houden we dus rekening mee. Een aantal kan niet lezen en schrijven maar ook hiervoor hebben we oplossingen. Opdrachten kunnen ze samen doen en toetsen kan ook mondeling. Verder zijn er een aantal dingen die in de ‚Äúwesterse cultuur‚ÄĚ logisch zijn en daar niet vanzelfsprekend. Een interessant verschil is dat mannen in bepaalde situaties meerder vrouwen kunnen hebben. Dat vergt dus speciaal aandacht van iemand die de cultuur begrijpt en daar op een wijze manier mee om kan gaan. In dit soort gevallen ¬†zullen de lessen vooral door of Suzana, of haar moeder gegeven worden. Andere zaken kun je juist weer weglaten. Het wordt zeker een uitdaging ook wat betreft planning en financi√ęn. De docent zit in principe een week midden tussen de indianen. Het dichtstbijzijnde dorp is minstens een uur op onverharde wegen van het indianendorp. Je gaat dus niet even heen en weer. Er is tegenwoordig wel elektriciteit en internet maar verder is het wel even je knop omzetten.
Het doel is vooral om de indianen voor te bereiden om andere indianen dorpen en/of stammen te bereiken met het evangelie. Wij als niet-indianen mogen niet zomaar contact zoeken met andere dorpen of stammen. Dat is bij wet verboden. Indianen mogen dat dus wel. 
Wij zijn echt enorm enthousiast om deze droom werkelijkheid te zien worden.

 

De Bijbelschool

Nu we toch bezig waren met lesprogramma samenstellen hebben we ook het lesprogramma van de bijbelschool geactualiseerd. Er zijn na verloop van tijd gewoon een aantal zaken die niet meer relevant zijn nu, en andere juist wel. Een voorbeeld is dat we een kapelaansopleiding als deel van het programma hadden. Dat was tot voor kort noodzakelijk om hier als voorganger of werker bij mensen in het ziekenhuis te mogen bidden. Nu kan dat ook met een id kaartje van je kerk. Dit deel kon dus bijvoorbeeld ingekort worden. Voor mensen die toch meer willen, hebben wij contacten met mensen die de volledige opleiding volgen. Verder gaan we bijvoorbeeld kinderwerk ook apart aanbieden en dus kan dat ook ingekort worden bij de opleiding. Evangelisatie en zending worden dan weer uitgebreid. Voornamelijk ook met het in de praktijk brengen. 

Naast het actualiseren gaan we ook een tweede locatie openen voor de bijbelschool. De locatie die we nu hebben zit in Varzea Grande wat een stad is die direct grenst aan Cuiaba. Samen vormen ze een stedelijk gebied zo groot als Rotterdam. Als je het hele daar nog de gebieden die buiten de stad mee telt die bij deze twee gemeentes horen heb je een gebied zo groot als noord Holland. 
Waarom twee locaties in een stedelijk gebied zo groot als Rotterdam? Openbaar vervoer is hier erg onbetrouwbaar. Voor sommige mensen betekent het dat ze tussen de anderhalf tot twee uur onderweg kunnen zijn om hier bij de bijbelschool te komen. Daarna laat op de avond terug is ook nog eens gevaarlijk. De andere locatie zorgt ervoor dat mensen over het algemeen in 40 a 45 minuten bij een van de locaties kunnen zijn. Ook met eigen vervoer is het vooral lastig om op tijd vanuit Cuiaba hiernaartoe te komen. Hiervoor moet men de rivier oversteken over een van de 3 bruggen die er zijn. Dat is tijdens het spitsuur altijd lastig. 
We hebben an een kerk in Cuiaba het aanbod gekregen om een lokaal in hun kerkgebouw te gebruiken als tweede locatie. Het ligt op een uitstekende locatie die relatief makkelijk bereikbaar is. 
We hopen in juli daar te beginnen met de bijbelschool.

 

Gebedspunten

Er moet nog wel het een en ander gebeuren om het leslokaal in Cuiaba klaar te maken. Er moet ook nog een airco in komen en stoelen. De airco is hier geen luxe want studeren met een temperatuur van 26 tot soms wel 35 graden s’avonds is niet echt prettig. Dat is nog een uitdaging financieel en ook wat betreft tijd. Veel hangt af van vrijwilligers.

Voor de cursus bij de indianen moeten we een aantal keer per jaar naar ze toe reizen. Soms kan dat via een buslijn en een lift van een van de zendelingen, maar soms is dat ook met onze auto. Dat brengt behoorlijk wat kosten met zich mee. Verder zijn er ook wel een aantal dingen binnen het indianendorp en eromheen die voor strijd kunnen zorgen. Een is rivaliteit tussen stamhoofden maar ook tussen stammen onderling.

Wilt u ons financieel ondersteunen dan kan dat via bankrekening nummer:
ABN-AMRO: NL31 ABNA 0507 3440 49 
Postbank: NL61 INGB 0000 1629 49
beiden ten name van Cama Evangelische Gemeente Parousia Gouda.
onder vermelding van gift voor Brazilie.

jacob lima zutphen
Turfmarkt 18, Gouda, Nederland
Gouda, ZH  2801 HA
Netherlands

Copyright © 2018 jacob lima zutphen, All rights reserved.

Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list.

Email Marketing Powered by MailChimp

Powered by WPeMatico